Aínda que apenas quedan vestixios, os primeiros asentamentos humanos na cidade de Vigo pertencen ao Neolítico; das épocas anteriores, – Paleolítico e Mesolítico – se ten constancia de presenza humana
historia de vigo
Aínda que apenas quedan vestixios, os primeiros asentamentos humanos na cidade de Vigo pertencen ao Neolítico; das épocas anteriores, – Paleolítico e Mesolítico – se ten constancia de presenza humana a partires dos instrumentos e ferramentas atopados nalgunhas zonas da cidade; da Idade do Bronce son relevantes os petroglifos atopados en varias parroquias; teñen singular importancia os abundantes restos da cultura castrexa e de toda a etapa romana localizados tanto no núcleo urbano como nos seus arredores e que revelan que as relacións comerciais por mar proceden xa desa época.
Desde a Idade Media as costas viguesas recibiron as constantes incursións de piratas procedentes do norte de Europa, un fenómeno que dificultaba o seu crecimento e o conseguinte desenvolvemento económico. A pequena vila de Vigo, seguindo unha constante na sociedade galega, dependía do poder relixioso. O crecemento da cidade iníciase no século XII, aínda que o seu desenvovemento económico era moi inferior ao doutras poblacións como Baiona e Redondela, que podían comerciar por mar con outras vilas por decisión real. Esta situación non se solventa ata o século XVIII, cando desaparece o monopolio de algunhas cidades sobre o comercio marítimo. A economía da Ría de Vigo debe á riqueza das súas augas, onde a sardiña reproducíase de forma moi notable, os factores desencadeantes do seu desenvolvemento. Si as accións de piratas e corsarios unimos os desastres da peste poderemos entender que tanto o comercio como a pesca e a artesanía teveron unha errática evolución ata que no século XVI os armadores da cidade conseguiron da coroa a patente de corso.
En este contexto histórico ten lugar a Batalla de Rande (1702), na que a flota formada por ingleses e holandeses adéntrase nas augas da ría para facerse cos tesouros que traía a Flota da Prata española desde América (á que asistía a armada francesa), cruento episodio que perpetuou a Vigo nos libros de historia. Vigo estaba rodeada por unha muralla que a defendía e se abría a sete portas: Falperra, Berbés, Mar, Laxe, Gamboa, Sol e Pracer, que se derrubaron en 1869 para favorecer a súa expansión. A orografía galega, entre outras circunstancias, provocou o aislamento secular das poblacións e aínda que as comunicacións resultaban dificultosas, coa chegada de comerciantes e industriais cataláns e vascos, atraídos pola riqueza pesqueira das costas, a metade do século XVIII, iníciase odespegue económico relacionado coa pesca e os seus derivados. Paralelamente comézase unha lenta mellora das comunicacións ao realizarse a estrada que leva a Castela, un peirao pétreo e coa implantación do ferrocarril na década dos sesenta do século XIX. Todos os anos en Vigo celébrase a festa da Reconquista, na que se conmemora o levantamento dos cidadáns co fin de expulsar ao exército francés en 1809.
Na segunda metade do século XIX iniciouse o proceso de crecimento definitivo da cidade. A arquitectura foi o espello do desenvolvemento económico, onde se reflectía a importancia das transaccións económicas con América nas vivendas da alta burguesía situadas nas principais avenidas, iniciándose un crecemento vertixinoso da poboación. O porto de Vigo, hoxe en día uns dos principais portos pesqueiros de Europa, foi o punto do que partiron miles de galegos que emigraron a América.
Outras ligazóns
Organiza:
Patrocina:
Colabora:
