Novas

2.07.09 Memoria dun lustro

Por Quinito L. Mourelle

As actividades do MARCO concluíron cunha mesa redonda na que interviron Marta Nuñez Aboy e Baldo Martínez en representación do festival e os críticos de jazz Tomás Sendón e Alejandro Cifuentes. Na memoria e avaliación das primeiras cinco edicións de Imaxina Sons repasáronse as dificultades de partida e as que xorden para manter a filosofía do festival e a súa peculiaridade fronte aos que o rodean no panorama actual. No capítulo das carencias, o público lembrou o bo sabor de boca dos concertos didácticos celebrados nos anos anteriores e a necesidade de afondar nese camiño para irrigar o jazz na poboación e especialmente na xente nova. As opinións do público sobre o festival son recollidas na páxina web a través dun breve cuestionario.

Marc Ducret ofreceu un concerto solista máis figurativo (en termos pictóricos) que o dos seus predecesores. Entre os recursos utilizados cabe destacar a imitación de palabras con notas (algo semellante ao que pode escoitarrse en Festa Dos Deuses de Hermeto Pascoal) e a alternancia de distorsión e amplificación co son natural ou unplugged. Sen outros elementos que a propia amplificación, o vibrado e a púa, o francés mantivo o pulso en tres pezas nas que fixo gala dun marcado sentido rítmico conducido polos patróns do rock e o rythm and blues pero levados ao seu terreo. Na propina o seu discurso tomou aínda máis terra e converteuse nunha balada country ao estilo das primeiras gravacións de Pat Metheny.