25 de xuño - 5 de xullo 2009
concertos, conferencias, mesas redondas, master-class, música na rúa
Ao asexo de novas propostas que amplíen o abano de estilos da linguaxe do jazz, o festival Imaxina Sons de Vigo chega á quinta edición. Desde 2005 na procura dos movementos e das innovacións no contexto europeo, peninsular e galego como trazo de identidade. Promovido polo Concello de Vigo, o Imaxina Sons, como o seu nome xa indica, xurdiu para sorprender e arriscar, cunha filosofía propia e singular que provocou desde os seus inicios moitos parabéns e que o converteu nun punto de referencia do jazz peninsular. Lonxe da autocompracencia, Imaxina Sons medra para ofrecer en 2009 unha nova proposta de jazz, esa linguaxe de carácter indomable imposible de acalmar.
Novas
28.11.09 Imaxinando jazz en 2010
8.07.09 Dobre broche
Por Quinito L. Mourelle
A quinta edición de Imaxina Sons clausurouse cun programa dobre protagonizado por amplas formacións. Aínda que a única homenaxe explícita do repertorio defendido polo septeto/octeto de Abe Rábade fose o adicado ao quinteto de Miles Davis, o certo é que tamén se percibiron os efluvios doutras esencias dispares.
5.07.09 Clases maxistrais, mocedade envexable e viaxe ao sur
Por Quinito L. Mourelle
Pagou a pena madrugar para asistir á clase maxistral impartida por Nils Wogram quen, nun contexto académico informal, ensinounos, entre outras cousas, a súa técnica para producir acordes co trombón, a súa querencia polos ritmos complexos ou a sutil utilización dos cuartos de ton
4.07.09 Da senda non transitada á nostalxia
Por Quinito L. Mourelle
Poucas veces un ten a fortuna de asistir a un concerto verdadeiramente redondo, do que non só se sae coa satisfacción de ter escoitado unha música magnífica e maxistralmente interpretada, senón tamén coa refrescante sensación de ter transitado por territorios descoñecidos.
3.07.09 Un repertorio oportuno e Zappa
Por Quinito L. Mourelle
O trío formado por Colina, Miralta e Sambeat pode gabarse dunha ensamblaxe sen fisuras, froito da complicidade e o entendemento dos seus integrantes. A ese oficio hai que sumarlle a oportunidade dun repertorio moi ben escollido e achegado ao público por introducir elementos folclóricos que, aínda que complexos nas súas entrañas, resultan familiares e fácilmente asimilables para o ouvido.
